Endişe içinde ve hayretle izliyorum: Bizlere ne oldu? Bir zamanlar sokaklarında dürüstlüğün koktuğu, sofralarında bereketin tüttüğü o toplumun yerini bugün ne aldı? Gelin, bugün hep birlikte aynaya bakalım ve kaybettiğimiz değerlerin izini sürelim.
Eskinin Bereketi: Bir Güven Meselesi
Eskiden lokantalar müşteri kazanmak için en kaliteli malzemeyi kullanırdı. Rekabet fiyatta değil, lezzette ve kalitedeydi. Peynircisi, kasabı, sütçüsü müşterisine orijinal ve temiz ürün sunardı; çünkü müşteri sadece bir "gelir kapısı" değil, bir emanetti.
Eskiden süt gerçekten süttü, içine su karıştırılmazdı. Tereyağı, yoğurt ve diğer ürünler doğaldı; insanlar gözleri kapalı güvenerek alırdı. O dönemlerde "organik" bir pazarlama terimi değil, hayatın doğal bir akışıydı.
Değişen Biz miyiz, Yoksa Vicdanımız mı?
Peki şimdi ne değişti?
Vicdan aynı vicdan.
Dünya aynı dünya.
Cennet de cehennem de aynı...
Kısa zamanda neden bizler değiştik? Neden helal paramızı harama dönüştüren düzene sessiz kaldık? Alın terinin yerini kolay yoldan kazanma hırsı aldığında, sadece soframızdaki yemeğin tadı değil, ruhumuzun huzuru da kaçtı.
Saygı ve Helal Lokmanın Gücü
Eskiden anne babamıza, büyüklerimize sarsılmaz bir saygımız vardı. Aile büyükleri evlatlarına helal lokma yedirmek için gece gündüz demeden alın teri dökerdi. O lokmanın içinde sadece vitamin değil; bereket vardı, besmele vardı, kanaatkârlık vardı.
Şimdi neden yok? Ne oldu bizlere? Modern dünya bizi birbirimize yabancılaştırırken, en temel insani erdemlerimizi de mi elimizden aldı?
Basının ve Toplumun Sorumluluğu
İşte tam bu noktada bizlere, yani basına büyük bir görev düşüyor. Gelin, basın olarak halkı bilinçlendirelim. Doğruyu anlatalım, yanlışı cesurca söyleyelim. İnsanların hatalarını kırmadan ama açık bir şekilde yüzlerine vuralım ki yeniden kendimize dönelim.
Çünkü güçlü toplum; ahlaklı ticaret, helal kazanç, saygı ve vicdanla ayakta kalır. Kaybettiğimiz değerleri bulmak, geleceğimizi kurtarmaktır.